به اين نتيجه ميرسد كه رو گرداندن از دين او نشانه‌ى سفاهت و بيخردى است و گر نه همان شخصيت خانوادگى و فكر در آنچه پدرانشان خواسته‌اند و گفته‌اند براى پذيرش اسلام كافى است زيرا آنها مردمانى برگزيده و صالح بوده‌اند پس به حكم عقل پيروى آنها لازم است . و آيات بعد نيز دنباله‌ى همين مطلب است كه آنها خود فرمانبردار بودند و دلبسته بدين كه تا هنگام مرگ از آن غافل نبودند و فرزندان خود را سفارش بديندارى مىكردند . 5 - در آيت آخر يادآورى مىكند كه اعمال نيك گذشتگان براى پند گرفتن است نه افتخار كردن و به آن مغرور شدن كه آنها ، در گذشته‌اند و سود كار خود را خودشان مىبرند و هرگز چشم بسود ديگران نبايد بود كه هر كسى مزد از عمل خويش برد . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 135 ] وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 135 ) معنى لغات : « تَهْتَدُوا » از اهتداء بمعنى راه يافتن و به راه راست رفتن . « حَنِيفاً » منحرف و متمايل از ديگر اديان و متمسّك بدين اسلام و مستقيم و موحّد در دين خود . ترجمه : يهوديان و مسيحيان گويند : شما مسلمانان يهودى و مسيحى شويد تا به راه راست باشيد . اى محمّد بجوابشان بگو : بلكه بايد بدين ابراهيم بگرويد كه از هر شرك و بتپرستى بر كنار است و او مشرك نبود .